شهریورماه سال۱۳۷۳، ماده یوزی به همراه سه توله تشنه خود برای نوشیدن آب وارد باغهای اطراف شهر بافق
شد. تعدادی افراد غیرمحلی(بنا به گفته محلیها ماموران شهربانی قدیم) با
چوب به مادر و تولههایش حمله کردند، مادر موفق شد از این مهلکه جان سالم
به در ببرد، اما تولهها اسیر دست انسانهای ناآگاه شدند. دو توله زیر ضربات چوب جان خود را از دست دادند و توله دیگر زخمی و ضرب
خورده با کمک مردم با تماس با حفاظت محیط زیست بافق و ماموران حفاظت از
محیط زیست آن شهرستان نجات یافتند، این توله که بعدها ماریتا نام گرفت به پارک پردیسان تهران
منتقل شد و بعد از ۹ سال اسارت، در سال ۸۲ به دلیل عفونت ریوی جان باخت.
به گفته شاهدان عینی، ماده یوز تا مدتها به نزدیکی محل واقعه میآمد و
تولههایش را صدا میزد. «ماریتا» تنها یوز آسیایی در اسارت موجود در پارک پردیسان تهران
چند سال قبل بر اثر بیماریهای ناشی از اسارت، چشم از جهان بست. علاقمندان
به یوز آسیایی روز نهم شهریور (سالروز نجات ماریتا) را روز حفاظت از
یوزپلنگ نامیدند و در مراسمی یک روزه یوز آسیایی را به عنوان سمبل و میراث
طبیعی ایرانیان معرفی کردند.
۱ نظر:
نمی دونم اسم هم چین کسایی رو می شه انسان گذاشت یا نه. فقط امیدوارم دیگه تکرار نشه
ارسال یک نظر